درمان تاری دید عصبی چگونه است؟

درمان تاری دید عصبی

دو حالت شایع برای تاری دید عصبی وجود داره. حالت اول مربوط به اختلال یا آسیب دیدن عصب های مرتبط با بینایی است. در حالت دیگر اما، تاری دید ناشی از تاثیر اعصاب بر عضلات یا سایر بخش های غیر عصبیِ چشم است. درمان تاری دید عصبی یا هر بیماری دیگه، نسبت به علت اون بیماری تعیین میشه. بنابراین بسته به نوع و شدت تاری دید عصبی،‌ ممکنه درمان رو با دارو، جراحی یا لیزر انجام بدهند.

درمان تاری دید عصبی چگونه است؟

توی این نوشته قصد دارم ابتدا علل اصلیِ تاری دید عصبی رو بررسی کنم و بگم چه تاثیری ممکنه روی بینایی بزارن. بعد از اون به هر کدوم از درمان ها و روش انجامش می پردازم تا درمان مناسب خودتون رو پیدا کنید. اگر دنبال راه کارهایی برای مراقبت از چشم ها و بینایی خودت هستی، انتهای مقاله رو از دست نده. با من همراه باش.

علل اصلی تاری دید عصبی کدامند؟

تاری دید عصبی علل مختلفی داره که هر کدوم ناشی از آسیب به یک بخش از عصب یا خود چشم است. برای درک بهتر ابتدا باید ساختار چشم رو به دو قسمت عصبی و غیر عصبی تقسیم بندی کنیم. چون هر کدام از این علت ها، یک بخش خاص از چشم را درگیر می کنند. در ادامه هر کدام از این علت ها رو توضیح دادم.

  • آسیب به عصب بینایی: عصب بینایی وظیفه انتقال پیام های عصبی و بینایی از چشم به مغز را بر عهده دارد. التهاب، عفونت، آسیب فیزیکی ناشی از ضربه یا جراحی در ناحیه چشم می توانند به عصب بینایی آسیب برسانند. یکی دیگر از مواردی که باعث آسیب به عصب بینایی می شود بیماری دیابت است.
  • اختلال در چشم ها ناشی از دیابت یا نوروپاتی: دیابت در دوحالت می تواند باعث تاری دید عصبی شود. در حالت اول، بر اثر قند خون بالا، عدسی چشم بزرگ می شود(یا به اصطلاح متورم می شود) و باعث تار شدن دید می شود. در حالت دوم اما به عصب بینایی آسیب وارد می کند.
  • اختلال در مغز یا سیستم عصبی مرکزی: آسیب دیدن بخش هایی از مغز روی بینایی تاثیر گذار است. آسیب مغزی ممکن است در اثر ضربه، بیماری های عصبی مثل MS، سکته مغزی یا حتی عفونت بوجود بیاید.

اختلالات و آسیب های زیادی وجود دارند که با دید انسان و سلامت چشم ها رابطه مستقیم دارند. در بالا برخی از مهمترین آنها را بیان کردم. خوشبختانه اگر مداخله و درمان زود هنگام صورت بگیرید،‌ شانس برگشت دید و بینایی هم بالاتر می رود. از این رو در ادامه به درمان تاری دید عصبی میپردازیم.

درمان تاری دید عصبی چگونه است؟

بسته به شدت و نوع علل تاری دید، درمان متناسب آغاز می شود. ممکن است این علل با دارو رفع شوند یا حتی به عمل جراحی نیاز پیدا کنند. درمان های اصلی تاری دید عصبی عبارت اند از:

  • درمان دارویی
  • درمان جراحی
  • درمان با لیزر

تشخیص دقیق و انتخاب بهترین درمان توسط چشم پزشک یا بینایی سنج است. بنابراین لیست کامل مراکز بینایی سنجی سراسر کشور را به تفکیک شهر و منطقه برای شما آماده کردم.

دارو های درمان تاری دید عصبی

  • قطره های گلوکوم: از این نوع قطره ها برای کاهش فشار چشم استفاده می شود. عدم کنترل به موقع فشار داخلی چشم میتواند باعث آسیب جدی به بینایی شود.
  • دارو های رتینوپاتی دیابت: این دارو ها روی شبکیه که بخش عصبی چشم است اثر می کنند و در مواردی که التهاب اعصاب شبکیه باعث تاری دید شود تجویز می شوند.
  • دارو های میگرن: حملات میگرنی از دیگر عوامل خارجی تاری دید هستند. برخی از دارو ها از حملات میگرنی جلوگیری می کند.

موارد بالا از رایج ترین داروهای کنترل و درمان تاری دید عصبی محسوب می شوند. در مواردی که دارو کارساز نیست، فرد مبتلا باید لیزر یا عمل جراحی انجام دهد.

جراحی برای درمان تاری دید عصبی

عمل جراحی عصب چشم به ندرت تجویز می شود زیرا بسیار حساس می باشد. اما گاهی عصب بینایی به دلایلی دچار مشکل و التهاب می شود. در صورتی که نتوان راه درمان دیگری انتخاب کرد، باید آن را جراحی کنند. زیرا عصب بینایی از نوع بافت عصبی است و در صورت آسیب، قابل ترمیم نخواهد بود. به همین دلیل جراح به اصلاح عصب بینایی می پردازد. در این عمل سعی می شود التهابات عصب بینایی برطرف شود تا از آسیب دیدن عصب بینایی جلوگیری کنند. جراحی برای درمان تاری دید عصبی به روش های مختلفی انجام می شود:

  • جراحی به منظور برداشتن فشار: این جراحی به منظور کاهش فشار چشم انجام می شود. فشار چشم معمولا ناشی از بیماری گلوکوم است.
  • جراحی برای ترمیم عصب: اگر بیماری عصبی چشم ها همچنان در حال پیشرفت باشد، جراحی ترمیمی می تواند به ترمیم عصب های آسیب دیده کمک کند.
  • جراحی پیوند عصب بینایی: اگر سایر درمان ها پاسخگو نباشد و بخشی از عصب بینایی از بین رفته باشد، جراح با پیوند عصب های سالم به بخش آسیب دیده، آنها را احیا می کند.
درمان تاری دید عصبی با عمل جراحی
عمل جراحی چشم به منظور کاهش فشار چشم و ترمیم یا پیوند عصب بینایی انجام می شود.

معمولا جراحی ها عوارضی را برای بیماران خواهند داشت. از عوارض شایع این جراحی ها می توان به احتمال عفونت یا آسیب به ساختار چشم اشاره کرد. از این رو مراقبت های توصیه شده بعد از جراحی را جدی بگیرید.

مراقبت های بعد از جراحی چشم

جراحی چشم یک عمل حساس است. توصیه های جراح خود را جدی بگیرید تا به بهترین نتیجه دست یابید. جلوگیری از آلوده شدن چشم ها، دوری از محیط های پر تنش، حفظ آرامش و دوری از فعالیت های خطرناک به شما کمک می کند تا از چشم خود مراقبت کنید. دارو های تجویز شده را به طور منظم مصرف کنید و دوره آنها را کامل کنید.

لیزر در درمان تاری دید عصبی چگونه است؟

در مواردی که تاری دید به خاطر وجود التهاب یا یک مشکل دیگر در عصب بینایی باشد و به دارو پاسخ ندهد، از لیزر برای درمان تاری دید عصبی استفاده می شود. لیزر در بسیاری از موارد می تواند التهاب عصب بینایی را رفع کند. با این روش فرد نیازی به جراحی چشم نخواهد داشت و از این بابت یک درمان محبوب و اثربخش محسوب می شود.

  • لیزر درمانی یومولیک در گلوکوم: این بیماری مربوط به چشم است که به عصب بینایی آسیب وارد می کند. گلوکوم به معنای آب سیاه است و باعث افزایش فشار چشم می شود. از لیزر برای درمان گلوکوم نیز استفاده می شود. لیزر با ایجاد روزنه های ریزی در چشم، کانالی را باز می کند که آب سیاه چشم خارج شود و فشار از روی عصب بینایی برداشته شود تا علائم بهبودی مشاهده شود! از نشانه های گلوکوم، کدر شدن و تیره شدن چشم هاست (بر خلاف آب مروارید که به رنگ روشن هست) که در صورت پیشرفت بیماری، میتواند منجر به کور شدن دائمی چشم شود!
  • لیزر درمانی شبکیه: شبکیه بخش عصبی چشم است. گاهی رشد غیرطبیعی رگ های خونی در رسیدن نور به شبکیه اختلال ایجاد می کند. از این رو با لیزر درمانی به روش SLT این عارضه را بر طرف می کنند.
  • لیزر درمانی فوکال: از این روش درمان برای از بین بردن سلول های آسیب دیده در بخش خاصی از چشم استفاده می شود و در نهایت باعث بهبود در دید می شود.

مراقبت های بعد از لیزر

لیزر یک روش درمانی کم عارضه و محبوب است. اما اگر مراقبت های توصیه شده بعد از آن را جدی نگیرید دچار عارضه خواهید شد. بعد از لیزر از فعالیت های سنگین خود داری کنید. بهداشت چشم را رعایت کنید و از تماس با میکروب ها و گرد و غبار و نور مستقیم و … جلوگیری کنید. قطره های تجویز شده را به دقت مصرف کنید.

توصیه هایی برای پیشگیری و از بین بردن علت تاری دید عصبی

شایع ترین علت های اثرگذار بر تاری دید رو در بالا شرح دادم. با برطرف کردن هر کدام از این علت ها میتونید به بهبود بینایی و پیشگیری از بروز تاری دید عصبی جلوگیری کنید. برخی از اثرگذارترین مراقبت هارو در ادامه آماده کردم:

  1. با کنترل بیماری های زمینه ای مانند دیابت،‌ از آسیب به عصب بینایی جلوگیری کنید. فشارخون بالا و دیابت کنترل نشده باعث افزایش فشار داخلی چشم میشه و تهدید کننده بینایی هستن. با کنترل کردن منظم این بیماری ها و بررسی منظم فشار چشم،‌ به سلامت اونها کمک کنید.
  2. بیماری های عصبی و استرس عامل مهمی در کیفیت بینایی هستند. به همین دلیل سعی کنید از عصبانیت های بیجا دوری کنید. از تنش های عصبی که دلیل استرس و بیماری های عصبی مانند ms و سکته مغزی هستند دوری کنید. به عنوان مثال با بهبود علائم سکته مغزی در بیماران cva، احتمالا تا حدودی بهبود در بینایی هم مشاهده شود.
  3. ورزش کردن و تغذیه سالم بسیار اثر گذار است. دریافت ویتامین های ضروری و مفید مانند ویتامین A، در مراقبت از چشم ها بسیار مفید است.
  4. به چشم های خود استراحت و آرامش دهید. با بستن چشم ها در یک محیط آرام و تاریک،‌ و کشیدن نفس های عمیق سعی کنید آنها را آرام کنید. همین نکته ساده به طرز شگفت انگیزی اثر گذار است.
  5. استفاده از عینک های آفتابی را جدی بگیرید. آفتاب مستقیم و شدید به واسطه نور خود باعث اخم کردن و ایجاد فشار در پیشانی و چشم ها می شود. از طرفی نور فرابنفش هم برای چشم ها مضر است. در شرایطی که در محیط باز هستید و نور خورشید زیاد است از عینک های آفتابی استفاده کنید. عینک آفتابی در روز های برفی ناجی شما خواهد بود زیرا از بازتاب نور خورشید و فرابنفش روی برف ها، در امان خواهید بود.
  6. دخانیات مصرف نکنید. مصرف دخانیات بر بخش های زیادی اثرگذار است. یکی از این بخش ها چشم ها هستند.

نتیجه گیری

در این مقاله به علل اصلی تاری دید عصبی پرداختم. چشم ها بسیار حساس هستند و باید از آنها به صورت ویژه مراقبت کنید. به طور منظم سلامت آنها را بررسی کنید و برای این کار از یک بینایی سنج مجرب کمک بگیرید. در صورت نیاز به درمان، به چشم پزشک مراجعه کنید تا بهترین روش درمان را به شما معرفی کند.

2 دیدگاه دربارهٔ «درمان تاری دید عصبی چگونه است؟»

    1. سلام و درود فرزاد عزیز. درمان تاری دید عصبی به طور مفصل در مقاله توضیح داده شد و مناسب‌ترین درمان، درمانی است که با توجه به علت تعیین شده باشد. به طور کلی از مهمترین درمان ها می‌توان به درمان جراحی، لیزردرمانی و دارو درمانی اشاره کرد. عینک ها و لنز های تماسی هم در مواردی می‌توانند کاملا مفید باشند. سپاس از همراهی شما

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *